મેઘાસીમ – અજાણતા જ મળ્યા હતા બસમાં અને એ મહિલાની મદદથી બની ગઈ જિંદગી…

મેઘાસીમ

અષાઢી વાદળાં વરસી ને નીતરી ગયેલા, પણ વાતાવરણ હજૂ વરસાદી હતું, સૂર્ય નારાયણ આકાશ માં વાદળ ની ચાદર ઓઢી બેઠલા તેથી માહોલ વરસાદી જ હતો, ચારે તરફ લીલોતરી છવાય ગઈ હતી, વરસાદ અટકી જતા પક્ષીઓ નો કલરવ ફરી સંભળાય રહ્યો હતો, ખિસકોલી ઓ ઝાડ ની ડાળે રમી રહી હતી, ને ઝાડ ના પાંદડે થી ટપકતું પાણી સુંદર સંગીત ઉપજાવતું હતું, આ પ્રકૃતિ વૈભવ વચ્ચે હું બસ સ્ટેન્ડ પર ઉભી હતી મારા ગામ તરફ જતી બસ ની રાહ જોઈ નેઆવા ખુશનુમા વાતાવરણ માં મને સહજ જ આઇસક્રીમ ખાવા ની ઈચ્છા થઈ આવી ને એ પ્રબળ ઈચ્છા ને લીધે હું આમતેમ નજર ઘુમાવી ને આઈસ્ક્રીમ સ્ટોલ ગોતી રહી હતી, બસ સ્ટેન્ડ છોડી ને દૂર આઈસક્રીમ સ્ટોલ શોધવા જવું યોગ્ય ન લાગતા ત્યાંજ ઉભી રહી, ત્યાં મારી નજર સામે ના બગીચા માં આવેલ આઈસ્ક્રીમ સ્ટોલ પર પડી હું ઝડપ થી એ તરફ ગઈ બગીચા માં પ્રવેશી ને સ્ટોલ સુધી પહોંચી, ને મેં મારા માટે 2 લાર્જ ચોકોબાર મંગાવી , એ ચોકબાર આપે ત્યાં સુધી મેં બગીચા માં નજર ઘુમાવી, ચારે તરફ લીલોતરી હતી, સુંદર ફૂલો ને વેલ થી બગીચો શોભતો હતો નાના મોટા વૃક્ષો, હીંચકા, ને લપશિયા હતા, થોડા થોડા અંતરે બેન્ચ ની ગોઠવણ હતી, દૂર એક બેન્ચ પર એક યુગલ બેઠું હતું એમના સિવાય બગીચા માં બીજું કોઈ દેખાતું ન્હોતું, હું એમને જોય રહી હતી ત્યાં મારી ચોકબાર આવી ગઈ એટલે મેં પૈસા ચૂકવ્યા.

ફરી મારી નજર એ યુગલ પર સ્થિર થઈ ગઈ, આસ પાસ કોઈ નહોતું છતાંય એક સામાન્ય અંતર જાળવી ને એ બંને બેઠા હતા છોકરા એ પોતાનો હાથ છોકરી ના ખભે ટેકવેલો હતો પણ તેમાં એમની આછકલાય નહોતી દિશતી, છોકરી સુંદર કહી શકાય એવી ને સીધી સાદી લાગતી હતી, સદા પંજાબી ડ્રેસ, ને લાંબા કાળા વાળ ને જીણી કાળી આંખો થી એ શોભતિ હતી. બન્ને ના મોઢા પર અસામાન્ય ભાવ હતા, એ ભાવ ને ઉકેલવા નો પ્રયાસ કરતી હું ત્યાં ઉભી ઉભી મારી બન્ને ચોકબાર આરોગી ગઈ, એ વાત નો મને ખ્યાલ ન રહ્યો, મેં ડસ્ટબિન માં રેપર ને સ્ટીક પધરાવ્યા ને એમની તરફ એક નજર ફરી જોય લીધું , એ બન્ને શબ્દહીન , મૌન, એકબીજા ને જોઈ ને બેઠા હતા, મને રસ પડ્યો એમના માં પણ મારી બસ ની યાદ આવતા હું ઝડપ થી બગીચા ની બાર નીકળી ગઈ, હું ફરી બસસ્ટેન્ડ માં પહોંચી ને સામે રહેલ બગીચા ની જાળી માંથી એ બન્ને ને તાકી રહી.એ લોકો હવે કઈક બોલી રહ્યા હતા એમના શબ્દો તો નહોતા સંભળાતા પણ એમના ચહેરા ના ભાવ જરૂર દેખાતા હતા જે ખૂબ અલગ હતા, હું એ ભાવ ને ઉકેલવા મથી રહી હતી, મારુ મન એમના માં બરોબર પોરવાઈ ગયું એ કોણ હશે? એમની વચ્ચે શુ સબન્ધ હશે? એ જાણવા ની જાણે તલબ ઉઠી પણ મેં જાત ને રોકી લીધી ને ફક્ત એમને તાકી રહી, થોડી વાર માં છોકરો ઉઠ્યો ને છોકરી એ ઝટકા સાથે એનો હાથ પકડી લીધો ને પુરા જોર થી પકડી રાખેલ એ હાથ ને એ કેટલી આતુરતા થી રોકી રહી હતી એ એના મોઢા ના ભાવ થિ વર્તાતું હતું, છોકરો પણ નિસહાય ભાવે એ હાથ છોડવા નો પ્રયત્ન કર્યા વગર એક તાણ ના ભાર હેઠળ ત્યાં ઉભો હતો, હું એમને જોવા માં વ્યસ્ત હતી ત્યાં બસ નું હોર્ન સંભળાયું ને હું ધ્યાનભગ્ન થઈ, એ મારી જ બસ હતી, તેથી હું ઝડપ થી મારા સામાન સાથે એમા ચડી ગઈ ને એક ખાલી સીટ પર ગોઠવાઈ ગઈ, બસ હજુ ઉભી હતી મુસાફરો ચડી રહ્યા હતા ને હું બારી ની બાર બગીચા ને વીંધીને પેલા દ્રશ્ય માં ફરી પોરવાઈ, એ છોકરો હવે ઉતાવળ દાખવતો હતો ને છોકરી હજુ એનો હાથ જાલી ઉભી હતી.છોકરા એ બીજા હાથ ને હલાવી એને બાય કહ્યું ને છોકરી એ એ હાથ પણ પોતાના હાથ માં લઇ જોરથી દબાવ્યો બન્ને ની આંખ ભીની થઇ ગઇ હોય એવું દૂર થી પણ વર્તાતું હતું બન્ને સાથે બગીચા ની બાર આવ્યા છોકરો રસ્તો પાર કરી બસ બાજુ આવ્યો ને છોકરી એને જોય રહી, થોડી વાર પછી છોકરી એની સ્ફુટી સ્ટાર્ટ કરી ચાલી ગઈ ને છોકરો ક્યાં ગયો એ બસ ની બારી માંથી હું જોય નો શકી.

હું રસ્તા ની ચહેલ પહેલ જોવા લાગી ત્યાં મારી બાજુની સીટ પર કોઈ બેઠું એવું લાગતા મેં એ તરફ જોયું.

ને મારા આશ્ચર્ય વચ્ચે પેલો બગીચા વાળો છોકરો મારી બાજુ ની સીટ પર બેઠેલ હતો, મેં એની સામે જોય હળવું સ્મિત આપ્યું ને ફરી બારી બાર નું દ્રશ્ય જોય રહી પણ મારું મન ત્યાં ચોટયું નહિ.

એટલા માં બસ ઉપડી બસ શહેર ના ટ્રાફિક માં મધ્યમ ગતિએ પસાર થતી જય રહી હતી, થોડી વાર માં બસ શહેર છોડી ને હાઇવે પર આવી તેથી એની ગતિ માં વધારો થયો, ગતિ વધતા બારી માંથી ઠંડો પવન પુરજોશ થી બસ માં ઘસી આવતો હતો , પેલો છોકરો બગીચા માં ઘણીવાર થી બેસી રહ્યો હશે જેથી પલળી ગયેલો ને એટલે અત્યારે આ પવન એની કાયાને ધ્રુજાવી રહ્યો હતો. મેં એ જોયું એટલે બારી નો કાચ બન્ધ કર્યો ને એને મારી પાસે રહેલ નેપકીન આપતા કહ્યું આનાથી તમારા વાળ કોરા કરીલો શરદી થઈ જશે નહિતર, એ થોડો શરમાયો પણ પછી સંકોચ સાથે નેપકીન લય વાળ ને મોઢું લૂછી મારો આભાર વ્યક્ત કરી બોલ્યો અચાનક વરસાદ પડયો ને હું પલળી ગયો વળી હું અહી થોડા કલ્લાક માટે આવેલો જેથી કોઈ સમાન નથી લાવ્યો સાથે .મને મન થઇ આવ્યું પૂછવા નું એ છોકરી વિશે પણ હું બસ માત્ર થોડું મલકી ને બેસી રહી, એ હજુ ધ્રૂજતો હતો, ખબર નય પણ મને એની આ હાલત પર ખૂબ દયા આવી રહી હતી એના ચહેરા પર એક ગજબ નું નૂર હતું એ સાચો, ને સાફ હૃદય નો જણાતો હતો, મેં એને મારી શાલ કાઢી ને આપી લો ઓઢી લો તમને ઠંડી લાગી રહી છે. એને ના કહી પણ મારા અતિ આગ્રહ ને કારણે એને લય લીધી ને ઓઢી ને ફરી મારો આભાર માન્યો.

હું હવે મારી જાતને વધુ ના રોકી શકી એટલે મેં પુછી જ લીધું કે એ છોકરી ને મળવા જ અહીં આ શહેર માં આવ્યા હતા ને? એ જરા ગભરાયો પણ મારી સ્વસ્થતા જોય

ને બોલ્યો હા એ મારી ગર્લફ્રેંડ છે ને અમે એકબીજા ને મળી શકીએ એ માટે હું રાજકોટ થી અહીં આવ્યો છું.મને આશ્ચર્ય થયું કે આવા મૌસમ માં આ રીતે કોઈ ફક્ત ગર્લફ્રેંડ ને મળવા આવે!! મેં રસ દાખવ્યો ને કહ્યું માત્ર મળવા માટે! અહીં સુધી! વાહ સારુ કહેવાય .

મારી વાત સાંભળતા એ થોડો ઢીલો પડી ગયો ને બોલ્યો હા! કદાચ આ પેલી ને છેલ્લી વાર, સાંભળતાજ હું બોલી એટલે? એ થોડો વિચાર માં સરકી ગયો થોડી વાર પછી એને જે વિગતો કહી એ ખરેખર અદભુત હતી.એ બોલ્યો એ છોકરી એક હિન્દૂ પરિવાર ની સ્કોલર L. L. B
સ્નાતક યુવતી છે, એ પરણેલી છે ને એ એક સંતાન ની માતા છે, મેં આજ પ્રથમ વખત એને રૂબરૂ જોઈ છે, એનું નામ મેઘા છે ને એ મારી ફેસબુક ફ્રેન્ડ છે , મારી પોસ્ટ ને લાઈક કરતા કરતા ક્યારે એ મને લાઈક કરવા લાગી એ એને ખ્યાલ ન રહ્યો એનું લગ્ન જીવન ભંગાણ ના આરે છે મને મળ્યા પહેલાજ એ તેના પતિ થી અલગ થઈ ગઈ હતી, હું એક મુસ્લિમ યુવક છું, સામાન્ય મધ્યમવર્ગ નો ઉદ્યમી કહી શકાય એવો પ્રાઇવેટ જોબ વાળો, છતાં આ છોકરી નો પ્રેમ પ્રસ્તાવ આવતા હું પણ એના તરફ આકર્ષાયો, પહેલા મને એનું પરણીત હોવું ને સંતાન ની માતા હોવું ખટકતુ હતું પણ સતત ચેટિંગ ના માધ્યમ થી મેં જાણ્યું કે એ એના લગ્નજીવન થી ખુશ નથી, હવે હું મારી જાત ને રોક્યા વગર બોલી આ સબન્ધ માત્ર આકર્ષણ છે, તમે એનું જીવન બરબાદ કરી રહ્યા છો, એ બોલ્યો હા હું એજ સમજાવા અહીં આવ્યો હતો, ને એટલેજ કદાચ આજ અમારી આ પહેલી ને છેલ્લી મુલાકાત હતી.

એટલું બોલતા એ ગળગળો થઈ ગયો ને વિચારો માં ખોવાઈ ગયો, એના ચહેરા ના ભાવ અત્યંત ભાવાતુર હતા, હું હચમચી ગઈ, ત્યાં એ કશુંક ધીરે થી બોલ્યો કઈક આવું.

ઝાપટુ આવ્યુ
અચાનક યાદનુ,
ઠેઠ અંદર સુધી
પલળી ગયો હું
વાદળની બુંદોએ તો
માટીને મહેકતી કરી દીધી,
પણ દિલની યાદોએ તો
પાં૫ણોને વહેતી કરી દીધી..
પુછશે ઘરે કે
કેમ પલળ્યા હતા?
કહીશુ,
રસ્તામાં
ભાઇબંધ મળ્યાં હતા.
સંબંધોનું અંદાજપત્ર
કંઇક અલગ હોય છે,
માંગણીઓ કરપાત્ર,
ને લાગણીઓ કરમુક્ત..
હુ ક્યાં ‘સંબંધો’ માં ગરીબ છુ ,
તારી
‘લાગણી’ઓથી જ સમૃધ્ધ છુ……!’

મેં સાંભળ્યું મને ગમ્યું મેં એ શબ્દો વખાણયા, એ બોલ્યો આ શબ્દો , આ કવિતા, આ ગઝલો એ જ તો લૂંટયો છે નહિતર ખુશ હતો હું મારી શબ્દ સમૃધ્ધિ માં, હું આખો અંદર થિ ખળભળી ગયો છું એના આવવાથી એ ફરી ગળગળો થઈ ગયો, એની આંખ ના ખૂણા પર આંશુ ઘસી આવ્યા, હું એને અપલક જોય રહી મને સમજાતું હતું કે આ પ્રેમ છે એનો એ છોકરી પ્રત્યે ને એક એવો પ્રેમ કે જેને તમે ઉંચા પર્વત. ના શીખરેથી ધસમસતા પ્રવાહ સાથે જમીન પર પડતા ધોધ સાથે સરખાવી શકો કે જે આગળ જતાં ખળ ખળ વહેતુ ઝરણું ને પછી શાંત સરિતા જેવું નિર્મળ ને એથી આગળ વધી ને હવે અફાટ ઘૂઘવતો દરિયો બની એના મન ને ઘૂઘવી રહ્યો છે. મને તેના પ્રત્યે સહાનુભૂતિ થઈ આવી, મેં તેને પૂછ્યું શુ? એ છોકરી પણ તમને આટલો પ્રેમ કરે છે?

એ વિસ્મિત નજરે મારી સામે જોય રહ્યો, મેં કહ્યું તમને ઠીક લાગે તોજ જણાવજો એ હસ્યો ને બોલ્યો બહેન એ છોકરી એ મને પહેલા પ્રેમ પ્રસ્તાવ આપેલો, કોઈ છોકરી તેના પ્રેમ નો એકરાર પહેલા ક્યારેય નો કરે એ તો તમે જાણતાજ હશો! હું મુસ્લિમ છુ, સામાન્ય દેખાવનો મદયમ વર્ગ નો છતાં એ મને ચાહે છે , કદાચ એટલેજ આજ એના દોઢવર્ષ ના બાળક ને ઘરે મૂકી આ વરસાદ માં પણ મને મળવા અહીં આવી હતી.

મને હવે બવ રસ પડ્યો એમની love story માં, મેં પૂછ્યું તો એ ડિવોરસી છે? પેલા એ કહ્યું ના પણ હાલ રિસમણે છે,એના માતાપિતા ના ઘરે, મેં કહ્યું તોય એ તેમને ચાહે છે? એ બોલ્યો હા હું પણ એજ કહેતો હતો એને પણ એ બોલી હું એને તલાક આપી તારી સાથે પરણીસ, પણ હું એટલો હિંમતી નથી હું મારા ઘર માં શુ કહું કે હું એક હિન્દૂ છોકરી કે જે પરણીત છે ને એક સંતાન ની માં છે એને પરણવા માંગુ છું કહો કયરીતે કહું હું એ મારા માતાપિતા ને હું કુંવારો છું તમે સમજી શકો કે કેટલા સપના હશે મારા વિવાહ ને લય એમના.

એક નિઃશ્વાસ નાંખી એ બેસી રહ્યો, મેં એની સામે જોયું, ને પૂછ્યું તો તમે ફેસબૂક ફ્રેન્ડ છો ને? મને તમારી ફેસબુક ફ્રેન્ડ બનાવશો , એ હસ્યો ને બોલ્યો હા જરૂર . મેં તેનું નામ પૂછ્યું એ બોલ્યો મારુ નામ અસીમ છે. અસીમ એસ કાદરી મારુ પૂરું નામ છે ને ફેસબુક માં શોધવો હોય તો ,”અસીમ એ બહાર “ પર સર્ચ કરજો હું હાજર હોઈશ. હું હસી ને એ પણ હસ્યો , એના હાસ્ય માં કેટલી સાદગી હતી, આજના યુવાનો જેવી ફેશન કે ખોટી આછકલાય નહોતી છતાં સુંદર ને આકર્ષક હતો, ને સાદો પણ.મેં મારો ફોન કાઢ્યો ને સર્ચ કર્યું ફેસબુક પર “ અસીમ એ બહાર “ પર ને ખરેખર હાજર હતો એ ત્યાં મેં રિકવેસ્ટ સેન્ડ કરી ને એણે તરત એક્સેપટ કરી, અમે સૂચક હસ્યાં સામસામે બેસી ને રિકવેસ્ટ સેન્ડ એક્સેપટ કરી એટલે! થોડીવાર મેં એની પ્રોફાઈલ જોવામાં કાઢી, ખરેખર કોઈ ને પણ પ્રેમ થઈ જાય તેવી પોસ્ટ નો વરસાદ હતો, શબ્દો ની વણઝાર, ગઝલો ની ચાસણી, કવિતા ની કુમાશ ને દિલખુશ વાર્તાઓ નો ખજાનો એટલે એની પોસ્ટ, મેં કહ્યું વાહ ખૂબ સરસ લખો છો , ખરેખર ! એ જવાબ માં ખાલી હમ્મ બોલ્યો,પોતાના વખાણ સાંભળી ખાસ વિચલિત ન થયો એ પણ એનો ગુણ કહી શકાય.મને આશ્ચર્ય થયું કે એક યુવાન છોકરો આટલું વિચારો નું વૈવિદય ધરાવે છે, બસ એક સારી હોટલ માં ઉભી રહી અમે સાથે ચા- નાસ્તો કર્યા ને ફરી બસ માં ગોઠવાયા, બસ ફરી ચાલી ને ઝડપી ગતિ સાથે રસ્તો ચીરતી જવા લાગી, થોડી વાર ફરી અમેં મૌન રહ્યા, ને એણે મને મારા વિશે ફક્ત એકજ પ્રશ્ન કર્યો તમે રાજકોટ માં રહો છો? ને મેં હકાર માં માથું હલાવ્યું એ ફરી મૌન થઈ ગયો , મને એમ કે એ કહેશે કે મળસુ ક્યારેક કોઈ જગ્યા એ પણ એ કશું બોલ્યો નહિ, બસ ને મારા વિચાર એક મક્કમ ગતિ થી ચાલી રહ્યા હતા, થોડી વાર માં બસ રાજકોટ ના એન્ટર ગેટ પાસે પહોંચી , મેં એ છોકરા ને કહ્યું કોઈ પણ કામ હોય તો કહેજો મને તમારી પ્રેમ કથા નો કોઈ વિરોધ નથી હવે , મારા પતિ એક વકીલ છે એ છોકરી ના તલાક બાબતે તમારે કોઈ…. હું બોલું એ પહેલાં એ બોલ્યો હું કદાચ હવે મારા સ્વપ્ન ને વિચારો સિવાય એને ક્યારેય મળીશ નહિ એટલે….. ને એણે વાકય અધૂરું મૂકી દીધું.

બન્ને તરફ મૌન વચ્ચે બસ શહેર માં દાખલ થઈ ને અમે એકબીજા ને બાય કહ્યું. બસ સ્ટેન્ડ આવ્યું ને બસ ઉભી રહી હું ને એ બન્ને બસ માં થી ઉતર્યા , કોઈ પણ સંવાદ વગર અમે એકબીજા થી છુટા પડી ગયા. પણ અમારી મિત્રતાનો આ અંત નય શરૂઆત હતી, રોજ હું ફેસબુકમાં એની પીસ્ટ ને લાઈક કરતી, કમેન્ટ કરતી ને એ પોસ્ટ માં પેલી છોકરી પ્રત્યે નો એનો પ્રેમ નીતરતો જોય એના પર આફરીન થતી, એની પોસ્ટ માં ક્યારેય લાઈક કે કમેન્ટ કરનારા ના નામ માં મેઘા નું નામ નહોતું દેખાતું છતાં એ અવિરત પ્રેમ સભર પોસ્ટ મુકતો, જાણે એ પોતાની નજર વડે જ વાંચી ને પોતાની વાત મેઘા સુધી પહોંચાડતો હોય એવો મક્કમ ઈરાદો લય એ સુંદર પોસ્ટ મુકતો. મારી અત્યાર સુધીની લાઈફમાં આવો પ્રેમ મેં પહેલી વાર જોયો હતો.ક્યારેક એ પોતાના પ્રોફાઈલ પિક માં રાધે શ્યામ તો ક્યારેક મહાદેવ જી ને મુકતો, ને ક્યારેક સુવિચારો, એકંદરે ખૂબ સારું વર્તન બસ બીજું કંઈ નહીં!

એક દિવસ જય શ્રી કૃષ્ણ, ના મેસેજ સાથે એણે મૅસેન્જર દ્વારા મારો સંપર્ક કર્યો, ને પોતાની વાત રજૂ કરી બહેન એ છોકરી ના ઘરે અમારી વાત ખબર પડી ગઈ , એ લોકો એ એને નજરકેદ રાખી છે ને એને પાગલ જાહેર કરી છે, એની આવી દયનિય પરિસ્થિતિ નો હું જવાબદાર છુ, હું શું કરું, શુ હું એને પરણી જાવ? પણ હું એનાં સંતાન ને કય રીતે અપનાવું? મેં એને જવાબ માં કહ્યું તમે જો એને પરણવા માંગતા હોય તો એને એના સંતાન સાથે એને અપનાવો કારણ કોઈ પણ સ્ત્રી પોતાના સંતાન વગર ક્યારેય ખુશ ના રહી શકે.જવાબ માં એણે કન્ફ્યુઝ નું ઇમોજી મૂક્યું બસ. હું ક્યારેક ક્યારેક એને મેસેજ કરતી હાય, હેલો ના ને એ યોગ્ય ઉત્તર આપતો બસ આમ સમય સરતો હતો આમ 2-3 મહિના પસાર થઈ ગયા. ને એક દિવસ એ છોકરા એ ફરી મારો સંપર્ક કર્યો ને કહ્યું બહેન મેં ઘણી માથાકૂટ કરી ને અંતે મારા ઘરના સભ્યો ને મનાવ્યાં છે,મારા ને મેઘા ના સબન્ધ વિશે એ લોકો મારી ખુશી માટે માની ગયા છે પણ મેઘા ખરી સંઘર્ષ કરી રહી છે, એ લોકો એ એને કેટલાય મહિનાઓ થી ઘર માં બંધ રાખી છે , એને એના છોકરા થી દુર કરી છે, રોજ એ માર ખાય છે, રોજ રડે છે , ને એટલું રડે છે કે બેભાન બની જાય છે એની એક સહેલી એ મને આ વાત પહોંચાડી છે. મને હવે મારી જાત પર ગુસ્સો આવે છે, આખરે કેમ આવ્યો હું એની દુનિયામાં? મેં એની જિંદગી નર્ક કરી મૂકી છે.

મને સમજાયું નહીં હું એના મેસેજ નો શો ઉત્તર વાળું પણ મેં એટલું જરૂર પૂછ્યું કે કોઈ કાનૂની મદદ જોઈતી હોય તો હું આ વિશે મારા પતિ ને વાત કરું, એણે મને એમ કરવા ની ના કહી, મેં સમજાવ્યો એને કે કોઈ છોકરી જો ઉંમર લાયક હોય તો એ એની મરજી થી એના પરિવાર ની વિરૂઘ્ધ જય પરણી શકે, તમે કાયદા ની મદદ લો હવે એ માની ગયો મેં એને કહ્યું તું એકવાર રૂબરૂ આવી મારા પતિને મળી ને સલાહ લઇ લે . એ માની ગયો.મેં મારા પતિ ને વાત કરી ને એ છોકરાની વિગતો જણાવી પહેલા તો મારા પતિએ એને મળવાની ને મદદ કરવાની ના કહી પણ મારી ખૂબ સમજાવટ પછી એ માની ગયા . કોઈ ની પ્રેમ કહાની ને પુરી કરવામાં મારો આ એક સહયોગ હતો ને એ સંઘર્ષ વાળો હતો એ વિચારી મને એક્સાઇટમેન્ટ થઈ રહ્યું હતું, એક દિવસ અસીમ આવ્યો મારા ઘરેઆવ્યો ને મારા પતિ ને એણે બધી વાત કરી. મારા પતિએ સલાહ આપી કે એ છોકરી જો કોઈ લીગલ એક્શન લે તો આ વાત શક્ય છે. તું એનો કોન્ટેક્ટ કરી એને સમજાવ કે એ એક લીગલ ફરિયાદ કરે એના સાસરિયા ને પિયરીયા ઉપર પછી આગળ ની કાર્યવાહી થઈ શકે, એ છોકરા એ કહ્યું સારું ને એણે વિદાય લીધી, થોડા દિવસ સુધી એના કોઈ સમાચાર નહોતા પણ એક દિવસ સવારે એનો મેસેજ આવ્યો કે એ રૂબરૂ એ છોકરીના ઘરે ગયો હતો એના માતા પિતા ને મળ્યો હતો , એ લોકો એ એને ધમકાવ્યો ને માર્યો પણ ખરો પણ સતત 3 દિવસ સુધી ની સમજાવટ ના અંતે એ લોકો માન્યા છે.

જો મેઘાનો પતિ એને તલાક આપશે તો એ લોકો મેઘા ના લગ્ન મારી સાથે કરાવશે એ સાથે એણે મેઘાનો એક ફોટો મોકલ્યો ને નીચે લખ્યું હતું દીદી જુઓ મારી મેઘાની કેવી હાલત કરી દીધી છે એ લોકો એ ! ક્યાં હક થી એ લોકો એને મેઘના માવતર ગણાવતાં હશે , ઘરના કૂતરા સાથે પણ કોઈ આટલું અમાનવીય વર્તન ના કરી શકે. મેં ફોટો જોયો એમામેઘાનો ચહેરો અસંખ્ય ઘાવથી ખરડાયેલ હતો, આંખો રોય રોય ને સાવ સુકાય ગઈ હતી , ભૂખ્યા રહી ને એની કાયા કરમાય ગઈ હતી. નિસ્તેજ શરીર સૂકા લાકડા જેવું હતું. મારા રુવાડા ઉભા થઇ ગયા. ને મારી આંખ સામે વસીમ નાશબ્દોઘૂંટાય રહ્યા હતા ….મારી મેઘા……મારી મેઘા….. એક કાષ્ટ બની ગયેલ છોકરી ને હજુ એ એટલીજ ચાહે છે ! ફરી એની ચાહત પર ગર્વ થઈ આવ્યો . મેં મારા પતિ ને એ ફોટો દેખાડ્યો ને બધી વાત કરી ને એ છોકરી ને તલાક અપાવવા માટે ની કાનૂની કાર્યવાહી કરવા કહ્યું. બીજા દિવસે અમે અસીમ ને લય કોર્ટ માં ગયા . જરૂરી કાગળો તૈયાર કરી અમે પણએની સાથે એ છોકરી ને ઘરે ગયા, આ વખતે મેંઅસીમ ની મોટી બેન તરીકે એ છોકરી ના ઘરના પાસે રીતસર વસીમ માટે એ છોકરી ની માંગણી કરી પુરી નિષ્ઠા સાથે એમને સમજાવ્યા, ને એક કેસ મેઘના સાસરિયા પર કરવા મનાવ્યાં જે હાલત એ લોકો એ મેઘાની કરી હતી એનેજ શસ્ત્ર બનાવી મજબૂત કેસ બનાવ્યો ને એક લેખિત અરજી સાથે કૉર્ટમાં દરજ કર્યો.

પણ વાત અહીં ક્યાં અટકી હતી , કેસ લાંબો ચાલ્યો , સામસામા આક્ષેપો દલીલો એ મેઘાને તોડી નાખી હતી એ માનસિક દબાણ ને જીરવી શકી નહીં, ને બેહોશ બની ઢળી પડી, એ સ્વસ્થ થાય ત્યાં સુધી ફરી કેસ લંબાયો , સાચા ખોટા ના તાણાવાણા વનિ ને અમે કોઈ પણ રીતે મેઘાને તલાક અપાવ્યો. ને કોર્ટ થ્રુ જ મેઘા અને અસીમ ના લગ્ન કરાવ્યા. ને બન્ને તરફ ના લોકો ની સહમતી પણ લીધી એક સ્ટેમ્પ પેપર પર કે કોઈ પણ ધાર્મિક બાબત નું દબાણ આ યુગલ પર નહિ કરે એમને એમની આગળ ની જિંદગી એમની રીતેને જીવવા દેવામાં આવે. આમ ઘણા સંઘર્ષ ના અંતે મેઘા ને અસીમ એક થયા ને બન્યા.

“મેઘાસીમ”

ને આ અનોખી વાર્તા નું શીર્ષક પણ એજ છે.

”મેઘાસીમ”

–> લેખિકા : ચિંતલ જોશી “સરિતા”

સંકલન : વસીમ લાંડા

દરરોજ આવી અનેક સમજવા જેવી વાર્તાઓ વાંચો ફક્ત અમારા પેજ પર.

ટીપ્પણી