પ્રાયશ્ચિત – કોણ કહે છે એક સ્ત્રી અને એક પુરુષ સારા મિત્ર ના હોઈ શકે…

“પ્રાયશ્ચિત”

સાંજના સમયે એક છોકરો અને એક છોકરી ઘરની અગાશી પર બેઠા બેઠા દૂર ક્ષિતિજમાં આથમી રહેલા સૂર્યને જોઈ રહ્યા હતા. બન્ને એક બીજાના નાનપણના મિત્રો હતા. એ બન્નેની નિર્દોષ મૈત્રી પર બન્નેના પરિવારના સભ્યોએ ક્યારેય શંકા કરી નહતી.

“તને ખબર છે, મેં કાલેજ વાંચ્યુંકે એક સ્ત્રી અને પુરુષ ક્યારેય મિત્ર ન બની શકે.” ધરાએ આકાશને કહ્યું.

“કેમ?” આકાશ બેધ્યાન પણે બોલ્યો.

“ખબર નહીં.”

“પણ આપણે બન્નેતો છીએ.”

“કદાચ આપણે બન્ને અપવાદ છીએ.”

“કેટલા વર્ષ થયા હશે આપણી ફ્રેન્ડશીપને?”

“પાંચમા ધોરણથી ગણી લેને.એટલે દસ વરસ થયા.” ધરા ગણતરી કરીને બોલી.

“ઘણા વરસ કહેવાય.” આકાશ હજુ બેધ્યાન હતો.

“આટલા વર્ષોમાં આપણે કેટલા ફ્રેન્ડશીપડે ઉજવ્યા?” ધરાએ આકાશનું ધ્યાન ખેંચવા પુછ્યું.

“એક પણ નહી…તારે મને થેન્કયુ કેહવું જોઈએ. મારા સીવાય તારી સાથે ફ્રેન્ડશીપ કરેત કોણ? યાદ છે તને પાંચમા ધોરણમાં બધા શું કેહતા?” આકાશ હસીને બોલ્યો.
ધરા ગુસ્સે થઇ ગઈ.

“મેં તને ના પાડીછેને તારે મને એ નામે નહીં બોલાવવાની !”

“ચિંતા ન કર હું તને ક્યારેય ચિબાવલી નહીં કહું.” આકાશ હસતા હસતા બોલ્યો.

ધરાએ તેને એક જોરથી ધબ્બો માર્યો અને બોલી, “માર ખાવો છે તારે !”

“ઓકે…ઓકે…હવે મને એમ કહે કે એવીતે કઈ ઇમરજન્સી છે કે તે મને અત્યારે અહીંયા બોલાવ્યો છે?”

ધરા અચાનક ગંભીર થઇ ગઈ.

“તું પવનને ઓળખે છે?” ધરા થોડું ગભરાઈને બોલી.

“હાં, કેમ?” આકાશ મર્માળુ હસ્યો. તેને ખબર હતી કે વાત કઈ તરફ જઈ રહી છે.

“તું હસે છે એટલે તને ખબર તો હશેજ.” ધરા તેની સામે ઝીણી નજરે જોઈને બોલી.

“કોલેજમાં બધાને ખબર છે. તે ભલે મારાથી છુપાવ્યું હોય પણ કોલેજમાં તમારા બન્ને વિશે ચાલતી વાતો મેં પણ સાંભળી છે.” આકાશ ધરા સામે હસીને બોલ્યો.

“મેં તારાથી છુપાવ્યું તે માટે સોરી. તે અમારા બન્ને વિશે સાંભળ્યુંએ સાચુંછે. અમે બન્ને….અમે બન્ને એકબીજાને ડેટ કરી રહ્યા છીએ…ઘણા સમયથી.” ધરા થોડું શરમાતા બોલી.

“તું પવનની આંખો ચેક કરાવ તેને તારા જેવા ચીબા નાકવાળી છોકરી ગમી કેવી રીતે?” આકાશ હસતા હસતા બોલ્યો.

“મસ્તીના કર. હું કહુંતે ધ્યાનથી સંભાળ અમેબન્ને પ્રેમમાંછીએ અને એકબીજા વગર નહીં જીવીશકીએ. પવને તેના મમ્મી પપ્પાને વાત કરી છે તેઓ લગ્ન માટે તૈયાર છે. તારે હવે મારા મમ્મીપપ્પાને વાત કરવાની છે. મને ખબર છે, પપ્પા તારી વાત ચોક્કસ માનશે. અમારી નાવ પાર કરાવવાની જવાબદારી તારી પર છે. તું મારુ આ કામ કરીશને?” ધરા આજીજી ભરી નજરે આકાશ તરફ જોઈ રહી.
“કેમ? એમાં મારો શુ ફાયદો? એકતો અંકલનો ગુસ્સો મારે સહન કરવાનો અને પાછા તેમને મનાવવાના. ના…હું મારી જાતે મારી કબર ખોદવા નથી માંગતો.” આકાશ દ્રઢતાથી બોલ્યો.

ધરા રડવા જેવી થઇ ગઈ.

“અરે, હું તો મસ્તી કરતો હતો અને તું સીરીયસ થઇ ગઈ. તારા માટેતો હું કંઈપણ કરવા તૈયાર થઈ જાવ. ચાલ હસ હવે ! તારું કામ થઇ જશે પણ એક શરતે…” આકાશ ધરા સામે જોઈને બોલ્યો.

ધરાના ચેહરા પર ખુશી છવાઈ ગઈ.

“કઈ શરત?” ધરાએ પૂછ્યું.

“હું તને આજથી ચિબાવલી કહીશ.” આકાશ હસીને બોલ્યો.

ધરાએ તેને ધબ્બો માર્યો પણ આ વખતે તેમાં ખોટો ગુસ્સો હતો.

ધરા તેના માતાપિતાની એકની એક દીકરી હતી. તે લાડ કોડમાં ઉછરેલી. પોતાની દીકરીના ભવિષ્ય વિશે દરેક માતાપિતાની જેમજ ઘરના માતાપિતા પણ ચિંતિત રહેતા.
આકાશે પોતે આપેલું વચન પાળ્યું. તે ધરાના માતાપિતાને મનાવવા મથ્યો. પહેલાતો તેઓ રાજી ન થયા. આકાશે પવનના વખાણ કરવામાં કોઈજ કસર ન છોડી. આકાશ ધરાનો નાનપણથીજ મિત્ર હતો. ધરાના પિતાને આકાશ પ્રત્યે માન હતું. અંતે તેઓ રાજી થયા. ધરા ખૂબજ ખુશ થઈ. તેના માટે પવન સર્વસ્વ હતો. આકાશ પણ પોતાની બેસ્ટ ફ્રેન્ડને ખુશ જોઈને રાજી થતો. અંતે ધૂમધામથી પવન અને ધરાના લગ્ન લેવાયા.

*********

ડોરબેલ વાગી. ધરાએ બારણું ખોલ્યું. સામે આકાશ ઉભો હતો.

“કેમ છે, ચિબાવલી?” આકાશ હસીને બોલ્યો.

“અરે, વાહ, આજતો મારા ભાગ્ય ઉઘડી ગયા. અંદર આવ.” ધરા ખુશ થઈને બોલી.
આકાશ અંદર આવીને સોફા પર ગોઠવાઈ ગયો.

“પવન ક્યાં છે?” આકાશે પુછ્યું.

“તે જોબ પર ગયો છે. સાંજે આવશે.આજે પાંચ વરસમાં તું પેહલીવાર મારા સાસરે આવ્યો છે. બોલ શું લઈશ?” ધરાએ પુછ્યું.

“તને તો ખબરજ છે મને શું ભાવે છે? ચા લઇ આવ બીજું શું…”

ધરા ચા બનાવવા ગઈ. આકાશે ત્યાં સુધી ડ્રોઈંગ રૂમનું નિરીક્ષણ કર્યું. તેને ખબર હતી કે ધરાને ઘર ચોખ્ખું રાખવાનો બહુ શોખ હતો. તેને રૂમમાં બધીજ વસ્તુઓ તેમની જગ્યા પર વ્યવસ્થિત રાખેલી જોવા મળી. તે મનોમન હસ્યો, ‘ધરા હજુ એવીજ છે.’

થોડી વાર બાદ આકાશ ધરાના હાથની ચા પી રહ્યો હતો.

“હવે કહે…ઘરે બધા કેમ છે? નિશા શું કરે છે?” ધરાએ પુછ્યું.

“બધા મજામાં છે. નિશા ઘર અને મને બન્નેને સંભાળે છે.”

“તું બહુ લકી કહેવાય કે તને નિશા જેવી વાઈફ મળી.”

“હાં, એ વાતતો સાચી….પણ એવું હું તારા માટે નહી કહી શકું.” આકાશ અચાનક ગંભીર થઇ ગયો.

“એટલે…તું કેહવા શું માંગે છે? હું લકી નથી.” ધરાના ચેહરાના હાવભાવ બદલાયા.
“હાં, મને ખબર છે કે તું ખુશ નથી. યાદ છે તને જયારે તું લગ્નના એક વરસ પછી મને પેહલીવાર મળી ત્યારે મેં તને પુછ્યું હતું કે તું ખુશતો છેને અને તે મને હાં પાડેલી. મને ત્યારેજ ખબર પડી ગયેલી કે કંઈક ગડબડ છે. જયારે તમે કોઈને વર્ષોથી ઓળખતા હો ત્યારે તે વ્યક્તિ જૂઠું બોલે તો તમને તરતજ ખ્યાલ આવી જાય અને આપણેતો જીવનના ઘણા વર્ષો સાથે પસાર કર્યા છે. તેના પછી તું મને જેટલી વાર મળી તેટલીવાર મને અંદાજો આવતો ગયો કે તું ખુશ નથી.” આકાશ બોલતો ગયો અને ધરા તેને સાંભળતી રહી.

“છેલ્લે જયારે તું મળી ત્યારે તારા હાથ અને શરીર પરના ઘા, જેતું દુનિયાથી છુપાવે છે, તે પણ મને દેખાઈ ગયા.” આકાશ ધરાની આંખોમાં જોઈને બોલ્યો.

અને ધરા તુટી ગઈ. જાણે કોઈએ તેના મનનો બંધ દરવાજો ખોલી નાખ્યો. તેની આંખમાંથી આંસુ વહેવા લાગ્યા.તેણે પોતે છેલ્લા પાંચ વરસથી પોતાના પર શું વિતી રહી છે તે કોઈને નોહતું કહ્યું.

પાંચ વર્ષમાં પેહલી વાર કોઈ તેની મનની વાત જાણી ગયું હતું. પવન સાથે તેનું લગ્ન જીવન એક નર્ક જેવું હતું. તે ચુપચાપ પવનના અત્યાચાર સહન કર્યે જતી હતી.

“ચાલ, ઉભીથા, હું તને લેવા આવ્યો છું. તારા મમ્મીપપ્પાનેમેં વાત કરી દીધી છે. તેઓ તારી રાહ જુએ છે. અમારે બધાએ તને નર્કમાં ધકેલવા માટે પ્રાયશ્ચિત કરવાનું છે.” આકાશ ઉભોથતા બોલ્યો.
“થેન્કયુ, આકાશ.” ધરા આંસુ લુછીને ઉભા થતા બોલી.

“લે…એમાં થેન્કયુ શેનું ચીબાવલી ! દોસ્તો હોયછે શા માટે?” આકાશ હસીને બોલ્યો.
(સમાપ્ત)

લેખક : નરેન્દ્ર રાણા

દરરોજ આવી અનેક લાગણીસભરવાર્તાઓવાંચો ફક્ત અમારા પેજ પર.

ટીપ્પણી