દસ બેસ્ટ માઈક્રોફિક્શન વાર્તાઓ, તમને દરેક દ્રશ્ય નજર સામે દેખાશે…

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૧ :

“મમ્મી ઘણી ભૂખ લાગી છે”, નાહ્યા વગરના લઘરવઘર છોકરાએ તાડપત્રીના ટેન્ટ બહાર કામ કરતી એની માને કહ્યું.

એની માએ ગઈકાલનો સુકો રોટલો ચૂલે ચઢાવ્યો. છોકરાને આપ્યો.

“લે મા, તુંય ખા ને!”, પેલાએ અડધો રોટલો તોડીને કહ્યું.

પણ બાળકની આંખોમાં ભૂખ જોઇને એવું તો માતૃહૃદય ધબક્યું કે એનાથી કહેવાઈ ગયું, “આજે મારે ઉપવાસ છે બેટા!”

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૨ :

“આઘો ખસ અહીંથી મુર્ખ”, લાલચંદ શેઠે ગાડીમાંથી ઉતરીને એક અપંગ ભિખારીને હડસેલો મારતા કહ્યું.

“સાહેબ કંઈક આપો ને ત્રણ દિવસથી ખાધું નથી”, પેલાએ કહ્યું.

“તે એમાં મારે શું?”, કહીને શેઠ લાલચંદ મંદિરના પગથીયા ચઢ્યા.

અંદર જઈને ભગવાનની મૂર્તિ સામે હાથ જોડીને પ્રાર્થના કરી, “હે ભગવાન! સૌનું ભલું કરજે”

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૩ :

ઘણા વર્ષો પછી સમાજના એક લગ્ન પ્રસંગમાં એકબીજાના ચહેરા જોયા. કરચલી પડી ગઈ હતી અને વાળ સફેદ થઇ ચુક્યા હતા.

પત્ની સાથે હોવા છતાં એ વૃદ્ધની આંખો વર્ષો જુની પોતાની પ્રેયસી પર સ્થિત હતી. એ હસી અને દાદાએ ભગવાનનો આભાર માન્યો, “હાશ, એ ડીમ્પલ હજીયે સચવાયેલા છે”

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૪ :

“હું તારા મમ્મી પપ્પા સાથે નહિ રહી શકું”, લગ્નના બે દાયકા બાદ પત્નીએ પતિને કહ્યું.

“તો પછી છુટાછેડાના કાગળિયા ક્યારે કરાવું બોલ!”, શ્રવણે કહ્યું.

“એટલે?”

“એટલે એમ જ કે તું રહી ન શકતી હોય તો તો આ જ પગલું લેવું પડે ને મારે?”

પત્ની સમજી ગઈ. અને વાતને ત્યાં જ પૂર્ણવિરામ લાગ્યું.

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૫ :

એક વૃદ્ધાશ્રમમાં બંને વેવાઈ અને બેય વેવાણો મળી. ઘડીભર તો ચારેય વિચારતા રહી ગયા કે વાંક કોનો કાઢવો?

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૬ :

“લ્યો પેંડા ખાવ”, ખુશીના મોજાંમાં તણાતા ક્લાસ ૧ ઓફિસરે ખેતી કરતા દીપકભાઈને કહ્યું.

“કેમ?”

“મારા છોકરાના ૧૨મા ધોરણમાં ૭૦% આવ્યા છે. મેડીકલમાં સરકારીમાં મળી જશે”, એ ઓફિસરે કહ્યું.

દીપકભાઈ ચમક્યા.

“તમારે કેટલા આવ્યા?”

“૮૫”, દીપકભાઈએ નિસાસો નાખ્યો.

“તો તો મળી જ જાય ને એમાં શું”, પેલા ઓફિસરે કહ્યું.

“અમે જનરલ કેટેગરીમાં છીએ અંકલ”, પેલા ૮૫ ટકા લાવવાવાળા ખેડૂતપુત્રએ કહ્યું.

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૭ :

“ઉપવાસ કરવો એ આપણા શરીરને આરામ આપવાનું કામ છે”, આવા અર્થનું પ્રવચન સાંભળીને ચેતનાબેન ફરાળી વાનગીઓવાળાની દુકાને ગયા અને એક કિલો ફરાળી પાત્રા પેક કરવાનો ઓર્ડર આપ્યો.

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૮ :

ચિત્રનો વર્ગ ચાલતો હતો. શિક્ષકે જે ચિત્ર દોર્યું હતું એ જ ચિત્ર દોરવાનું આખા વર્ગને ફરમાન થયું. સંકેત બેઠો બેઠો બારણાની બહાર રસ્તા પરના લોકોની હિલચાલને સ્કેચબૂકમાં ઉતારતો હતો. શિક્ષકે આ જોયું અને એને સંકેતની આ હરકત પોતાના આદેશનું ઉલ્લંઘન લાગ્યું. ફટાક લઈને એની સ્કેચબૂક લઈને એ પાનું ફાડી નાખ્યું અને પોતાનું ફરમાનનું પાલન કરવા સંકેતને ફરજ પાડી.

સંકેતે બોર્ડ પર લખેલો સુવિચાર વાંચ્યો, “બાળકની બુદ્ધિશક્તિ સ્વતંત્ર વાતાવરણમાં જ ખીલે છે”. અને એ નિસાસો નાખીને હસ્યો.

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૯ :

“હિટલર સૌથી મોટો સરમુખત્યાર હતો. એના પછી અત્યાર સુધી કોઈ પણ વ્યક્તિ એને વટીને ક્રુરતામાં આગળ જઈ શક્યો નથી”, શિક્ષિકા સામાજિક વિજ્ઞાનનો ઈતિહાસનો પાઠ ભણાવતા હતા.

“પણ મેડમ અમે તો રોજ હિટલર કરતા ખતરનાક માણસને મળીએ છીએ”

“એ કોણ?”, શિક્ષિકાએ પ્રશ્ન પૂછ્યો.

“તમે”, એ બાળકીએ બાળસહજ ભાવે કહ્યું.

અને શિક્ષિકાના મનમાં અત્યાર સુધી પોતાના ઘરનો ગુસ્સો જેટલી વાર બાળકો પર કાઢ્યો હતો એ બધી ઘટનાઓ યાદ આવી ગઈ.

માઈક્રોફિક્શન વાર્તા ૧૦ :

“ડોક્ટર સાહેબ! છોકરી છે?”, પતિએ પૂછ્યું.

“હા”, ડોકટરે કહ્યું.

“પતાવી નાખો”, પીએચડી કરેલા પતિએ કોઈ પણ ધ્રુષ્ટતાની લાગણી વગર ઠંડા કલેજે કહ્યું.

“પણ રહેવા દો ને. આ તો આપણું પહેલું જ બાળક છે”, પત્નીએ કહ્યું.

“ના, મારે એક જ જોઈએ અને એ પપન દીકરો જ”, પતિએ કહ્યું.

“તમારો થીસીસનો વિષય કયો હતો?”, પત્નીએ પરિસ્થિતિને અણછાજતું જ કંઈક પૂછ્યું.

“રાજા રામમોહન રાય એન તેમના સુધારા. કેમ એનું શું છે?”, પતિએ ફટ દઈને જવાબ આપ્યો અને પછી શરમની લાગણી અનુભવી અને ડોક્ટરને કહ્યું, “રહેવા દો સાહેબ. હું આ બાળકીને જન્મ લેવા દઈશ”

લેખક : ભાર્ગવ પટેલ

કઈ વાર્તા તમારા હૃદયને ટચ કરી ગઈ?કોમેન્ટમાંજણાવો, દરરોજ આવી અનેક વાર્તાઓવાંચો ફક્ત આપણા પેજ પર.

ટીપ્પણી