માણસ રૂખડ – એકવાર અચૂક વાંચજો આ પ્રસંગ !!

પૂજ્ય,બાપુનીસપ્તાહ દરમ્યાન “રૂખડ” ની સ્પસ્ટ વ્યાખ્યા નક્કી થઇ.

આજે શિવરાત્રીનો પવિત્ર દિવસ હોય,અને જુનાગઢની ગીરીતળેટીમાં શ્રધાળુઓનો માનવ મહેરામણ ઉમટ્યો હોય ત્યારે આજથી લગભગ સૈકાને આળે-ગાળે,શિવરાત્રીના દિવસેજ અને મેળામાં ઘટેલી એક સત્ય ઘટનાની વાત કરવી છે. .

શિવરાત્રીના મેળાની ધજા ચડાવવાના પ્રથમદિને હજારો શ્રદ્ધાળુઓ ભક્તિભાવસાથે મેળામાં ઉત્સાહપૂર્વક ભાગ લેવા જઇરહ્યા હતા.તે સમયના ધુળિયા,કાચા,એક પટ્ટીના(Single Road)રસ્તા,અને વાહનવ્યવહારના સાધનતરીકે વપરાતા ગાડાને કારણે ઉડતી ધૂળમાં માનવપ્રવાહ વિશેષ દેખાતો હતો.ગરમીના દિવસો શરુથઇગયા હતા.

બપોરના પ્રચંડતાપમાં એક ફકીરજેવો દેખાતો ઇસમ,ધાતુની ગોળ આકારની ફ્રેમનાં ચશ્માં,ઘઉં વર્ણો,વાન,જીણી,ગીધ્ધ જેવીઆંખ,પાતળું સહેજ બહાર નીકળતું નાક,પાતળા હોઠ,મેલું શર્ટ,અને પાયજામો,રદ્દી જુનો મેલો કોટ,પગમાં ઘસાયેલા બુટ,અને માથે આંટીવાળેલ ફાળીયું,અલગારી દેખાતો એક આધેડઇસમ,ઘણેદુરથી મેળામાંજવા પગપાળા આવતો હશે.
તેના મોઢાઉપર પરસેવો અને થાક નીતરતા હતા.

મેળાનેરસ્તે આગળ વધતા,એક ઘેઘુર વૃક્ષનીચે,એક પત્થરનાપુલ ઉપર છાયામાં ઘડીભર વિસામો ખાવાબેઠો. એજ પુલ ઉપર એક મોટી ઉમરનો,સેવાભાવી માણસ પાણીથીભરેલું માટલું લઇ મેળામાં આવતા વટેમાર્ગુઓમાટે પાણીનુંપરબ માંડી બેઠો હતો.

ફકીર જેવા દેખાતા ઈસમને ખુબજ તરસ લાગી હોય,તેણે પરબવાળાને પાણી પીવરાવવાની વિનંતી કરી.
પરબવાળા માણસે તેને અર્ધોગ્લાસ પીવામાટે પાણીઆપ્યું,
ગ્લાસ અર્ધો ભરેલો જોઈ,ફકીરે હસતા હસતા કહ્યું,”અલ્યા ભાઈ,તારા માટલામાં તો હજુ ઘણુંપાણી ભર્યું છે,અને આવા આકરાતાપમાં,જયારે હું તરસે મરી રહ્યો છું,ત્યારે તે મને માત્ર અર્ધો ગ્લાસ જ પાણી આપ્યું ?”
પરબવાળાએ હાથજોડતા જવાબ આપ્યો,”ભાઈ,હું સવારથી મફત પાણી પાવાનીસેવા કરું છું.

હજુ માનવ પ્રવાહ એટલોજ આવશે,અને વધતાતાપમાં પ્યાસ બુજાવવા ઘણા લોકો પાણીપીશે,અહીં પુલની નીચે એક પાણીનો ઝરો છે ત્યાંથી હું પાણી જાતે ભરું છું,પણ મારી ઉમરને હિસાબે વારંવાર હું પાણીભરવા નીચે જઈ શકતો નથી,તેથી હું બધાને માત્ર અર્ધોગ્લાસ ગળું ભીનું થાય એટલું પાણી પાઉં છું ”

ફકીરને વાત ગળે ઉતરીગઈ,અને પરબવાળા ઉપર દયાઆવી ગઈ.
તેણે તેને કહ્યું,”ભાઈ તું સાચો છે,કઈ વાંધો નહી,તું સવારથીઆવા તાપમાં પાણી પાવાબેઠો હોવાથી થાક્યો હોઈશ,એક કામ કર,તું થોડીવાર આરામ કર,અને આવતા-જતા લોકોને હું પાણી પાઈશ “,

પરબવાળાએ એ સૂચન સ્વીકારી થોડે દુર છાયડામાં આરામ કરવા લંબાવ્યું જોતજોતમાં તો તે ઘસઘસાટ ઊંઘવા લાગ્યો.દરમ્યાનમાં આવતા જતા યાત્રાળુઓને,માંગે એટલું છૂટથી ફકીર પાણી પાતો હતો,
લોકોપણ ધરાઈને સંતોષથી પાણીપીતા હતા.

અને પાણીપણ કેવું ?એકદમ ઠંડુ,અને સાકર ઉમેરીને બનાવેલું શરબત જેવું મીઠું,લોકો વધુનેવધુ પીવા લાગ્યા.કેટલાક લોકો પોતાનીપાસે રહેલ વાસણ પણ ભરવા માંડ્યા.

સાંજ પડી,પરબવાળાની આંખ ઉઘડી.ફકીર હજુ ત્યાજ બેઠો,બેઠો એકઠા થયેલ લોકોને પ્રેમથી પાણીપાતો હતો,કુતુહલવશ પરબવાળાએ માટલામાં ડોકું તાણ્યું,અને જોયું,તો જેટલું પાણી ભરેલું મૂકીને પોતે સુતો હતો, તેટલુંજ જ પાણી હજુ તે માટલામાં ભરેલું હતું,અને તે પણ બરફ જેવું ઠંડુ,અને શરબત જેટલું મીઠું. તેને ઘણું આશ્ચર્ય થયું,પણ મૌન સેવ્યું,
થોડીવારે,ફકીરે કહ્યું,”ભાઈ,તે હવે આરામ કરી લીધો હોય તો,હું વિદાય લઉં,પણ એક વાતનું ધ્યાનરાખજે, કે જયારે સૂર્ય આથમે,અને અવર જવર ઓછી થાય ત્યારે,તું આ માટલાને રૂમાલથી ઢાંકી દેજે.

માટલું પાણીથી છલોછલ ભરાઈ જશે,અને જ્યાંસુધી મેળો પૂરો નહીથાય,ત્યાં સુધી,એટલા દિવસ માટલું ખાલી નહી થાય” આટલું બોલી,એ ઇસમ મેળાનીગીર્દીમાં,ધૂળથી ઢંકાયેલી દિશામાં ક્યાય અલોપ થઇ ગયો.
હવે હું તમને તે ફકીરનુંનામ આપીશ તો જરૂર તમે કહેશો કે આ જાદુનોખેલ હતો.

એ ફકીર તે મહમદ છેલ.

1850,માં ભાવનગરજીલ્લાના,ગઢડાતાલુકાના નીગાળાગામે,જન્મેલ
મહમદ છેલ જાદુગરતરીકે તો પાછળથી ઓળખાયો,પણ તે વાસ્તવિકરીતે તે જાદુગર ઓછો,અને સિદ્ધપીરના આશીર્વાદથી ચમત્કારિક વધુ હતો.
તે કોઈ પીરનો મુંજાવર/ઓલિયો/સેવક હતો.વર્ષો સુધી એકનિષ્ઠાથી પીરની સેવા કરતા તેને મળેલ વરદાનના પ્રતાપે તે ચમત્કારી વધુ હતો.

જાદુગરતરીકે તેણે હાથચાલાકીનાપ્રયોગો,કે મોટામસ હોલમાં ડી,જે ના તાનમાં નાચીને ખેલ નથી કર્યા,નથી કોઈ દિવસ ડુગડુગી વગાડી રસ્તે ખેલ માંડ્યા.પોતાનુંપેટ પાળવા,કે આજીવિકા રળવા,છેલે, કદી પોતાની પવિત્ર વિદ્યાને વટાવી નથી.મોજીલો માણસ હતો.તેને મળેલ વરદાનમાં એક સ્પસ્ટ હતું કે માનવ જાતનીસેવામાટે,ગરીબના કલ્યાણ માટે,અને પરોપકારાર્થે આ વિદ્યા વાપરવી અને તેણે તેમજ કર્યું, હા, પણ કોઈ બાળકો,તેનો ચમત્કાર જોવા વિનંતી કરે તો તે વગર પૈસે માત્ર તેઓના મનોરંજન માટે તે ઘણીવારનિર્દોષ જાદુનાપ્રયોગો કરતો,તેનું કહેવું એમ હતું કે,
“નિર્દોષ હસતા બાળકનો ચહેરો જુવો,એ બાળક નહી,પણ અલ્લાહ હસે છે,એ લુફ્ત ઉઠાવવો ચૂકશો નહી ”

છેલની જુનાગઢમાં અવારનવાર મુલાકાત રહેતી.તેના મુખ્ય ત્રણકારણ હતા.

1, તે દાતારની જગ્યામાં વધુ શ્રદ્ધા ધરાવતો હતો,અને દર વર્ષે ઉર્ષમાં તે અવશ્ય આવતો.
2,શિવરાત્રીનામેળામાં તે અચૂક આવતો.
3, નવાબ સાહેબના સ્વભાવ,અને પ્રજાહિતનાકાર્યોથી તે વધુ પ્રભાવિત હતો.

તેમ છતાં એકવાર જયારે નવાબસાહેબે તેને પોતાનામહેલમાં જાદુનાપ્રયોગ બતાવવાની ઈચ્છા વ્યક્ત કરી,ત્યારે તેણે ખુદ નવાબસાહેબને પણ ઘસીને નાં પાડીદીધી હતી. નવાબ સાહેબનાવહીવટમાં રોકાયેલા,તથા અન્ય નાગરગૃહસ્થોસાથેપણ તેનો અંગત સંબંધ રહ્યો હતો.

જેમાં,સ્વ.જીવાભાઈ દિવાન,સ્વ,શિવદત્તરાય માંકડ,રા,બ, ડો, મજમુદાર,કેપ્ટન ડો,પી,ટી મજમુદાર,સ્વ, બજીભાઈ રાણા,સ્વ,દોલતરાય ઝાલા,વિગેરેને ત્યાં અવારનવાર તે શુભેચ્છા મુલાકાતે જતો.

ગામડાની ગરીબ ભોળી પ્રજા જયારે કોઈ શાહુકારના વ્યાજના પંજામાં ફસાતી,ત્યારે તેણે એવા અસંખ્ય ગરીબોને શાહુકારના વ્યાજનીચુસણ નીતિથી છોડાવ્યા હતા

1925,માં મહમદ છેલ અવસાનપામ્યો.
તમે માનો કે ન માનો પણ સોરઠ એ સંતો,અને શુરાનીભૂમિ છે.
ચાહે તે હિંદુ, હોય કે મુસ્લિમ.
લોકોના હિતકાર્યો,ગરીબોનીમદદ,અને અનુકંપા ભારોભાર તેઓએ દર્શાવી છે.

(આ પ્રસંગ બંગાળી લેખિકા તારા બોઝે,પોતાના “બોલો કિડ્સ”નામના પુસ્તકમાંપણ આલેખ્યો છે.આ ઉપરાંત,છેલ દ્વારા,અનેક માનવ હિત ચમત્કારનો પણ તેમાં ઉલ્લેખ છે)

લેખક : વ્યોમેશ ઝાલા

(મોગરાની મહેક માંથી)

ટીપ્પણી

Ad Slot 4 – Below Bottom Related Article Block