જાસૂસી – અચૂક વાંચવા જેવી વાત !

ઓફિસે થી પરત થવાને વીસ મિનિટ થઇ ચૂકી હતી. એ ઘરે આવ્યા ત્યારથીજ દીપ્તિ મોબાઈલ સાથે વ્યસ્ત હતી. વાર્તાલાપ ફક્ત ‘ હા ‘ અને ‘ ના ‘ માંજ થઇ રહ્યો હતો. એક પણ શબ્દ કોઈ સાંભળી ન લે એની સંપૂર્ણ કાળજી લેવાય રહી હતી. આગળ પાછળ થતા પિતા ની આડકતરી અને પરોક્ષ દ્રષ્ટિ થી નોંધ લેવાઈ રહી હતી. મોડી રાત્રે આવેલા એ મહત્વ ના કોલ ને ખૂબજ સાવચેતી થી પ્રતિક્રિયા અપાઈ રહી હતી.

” મમ્મી હું ધારા ને ઘરે જાઉં છું . ત્રીસેક મિનિટ માં આવી જઈશ . ”

” ઠીક છે. જમવાનું તૈયાર છે. જલ્દી આવતી રે જે ”

મોબાઈલ, પર્સ ને સ્કૂટી ની ચાવી લઇ એ ઉતાવળે નીકળી પડી. ઘર માં હાજર પપ્પા ને એક પણ શબ્દ કહ્યા વિનાજ. એ અનુભવી આંખો ને કાન વિહ્વળ થયા. દીપ્તિ નું વર્તન, હાવભાવ, ઉતાવળ ને કળી જતા પોતાની બાઈક ની ચાવી ઉઠાવી એ પણ નીકળી પડ્યા .

” હું આવું છું . એક જરૂરી કામ યાદ આવી ગયું ”

” જમવાને સમયેજ બધાના જરૂરી કામ નીકળી આવ્યા?”

રસોડા માંથી આવી રહેલ પત્ની ના શબ્દો સાંભળી, કોઈ પણ ઉત્તર આપ્યા વિનાજ એ એપાર્ટમેન્ટ ની દાદરો તરફ ભાગ્યા . પોતાના પગલાં નો અવાજ દીપ્તિ ના કાન સુધી પહોંચી એને સચેત ન કરે એનું સંપૂર્ણ ધ્યાન ધરતા એક જાસૂસ ની માફક એ ઝડપ થી આગળ
વધ્યા.

દીપ્તિ પર એમને વિશ્વાસ ન હતો, એમ કહેવું તો તદ્દન તર્ક વિહીન. એક ની એક દીકરી હોવા છતાં એમણે કદી દીકરા ની ઉણપ અનુભવી ન હતી; ન તો કદી પત્ની કે દીકરી ને અનુભવવા દીધી હતી. દીપ્તિ ને એમણે જીવન જીવવા ના એ બધાજ અધિકારો આપ્યા હતા જે એક દીકરા ને આપ્યા હોત . ગુણવત્તાયુક્ત ભણતર, રમતગમત માં ભાગ લેવાથી લઇ અભ્યાસ નો પ્રવાહ પસન્દ કરવાની છૂટ સુધી દરેક બાબત માં દીપ્તિ પુરેપુરી સ્વતંત્ર આધુનિક યુવતી હતી. પત્રકારત્વ ના અભ્યાસ માં એની રુચિ ને એમણે ઉત્સાહ થી ટેકો આપ્યો હતો, એ જાણવા છતાં કે આ વ્યવસાય માં સમય ની કોઈ રેખા મર્યાદિત ન હોય શકે! દિવસ કે રાત્રી નો કોઈ નિયમિત માળખાબદ્ધ સમય ન બાંધી શકાય એવા વ્યવસાય તરફ આગળ વધવા માટે એમણે પોતાના તરફ થી સહ્રદય સંમતિ આપી હતી. આવી સ્વતંત્ર દીકરી પાછળ એક શંકાશીલ પિતા નજ હોય શકે !

છેલ્લા કેટલાક વર્ષો થી શહેર ની વણસેલી અસુરક્ષિત સ્થિતિ , સુરક્ષા ના નીચે ઉતરી રહેલા ધોરણો, યુવતીઓ જોડે ખુલ્લેઆમ થતા છેડછાડ ના બનાવો, જાતીય શોષણ ના એ નગ્ન નાચે શહેર ના દરેક પિતા ની રાતો ની ઊંઘ ઉડાવી મૂકી હતી. દીકરીઓ ને રાત્રે બહાર નીકળવા દેવું એક જીવલેણ જોખમ બની ચૂક્યું હતું . સૂના ખૂણાઓ માં ભરાઈ બેઠેલા એ રાક્ષસો નો સામનો કરવો શહેર ના સુરક્ષાકર્મીઓ માટે એટલું મુશ્કેલ હતું કે દીકરીઓ ને રાત્રે ઘર માંજ ગોંધી રાખવાની કાયરો જેમ સલાહ નિઃ સંકોચ પણે અપાઈ રહી હતી.

આ બધું વાંચતા, જોતા, સાંભળતા એક સ્વતંત્ર વિચારધારા ધરાવવા છતાં એમનું પિતૃ હ્દય મૂંઝવણ માં મુકાઈ જતું. દીકરી ને અપાયેલી એ છૂટ કે સ્વતંત્રતા કેટલે અંશે યોગ્ય? યુવાન યુવતીઓ ના અપરિપક્વ પ્રણય કિસ્સાઓ કે યુવતીઓ સાથે થતા શોષણ , અત્યાચારો કે શારીરિક બળજબરી ના એ સમાચારો એમની પરિપક્વ ને સ્વતંત્ર પિતૃ વિચારશરણી સામે મોટો પ્રશ્ન ચિન્હ બની ઉભી થઇ રહેતી. આજ ના દીકરીઓના પિતા જે માનસિક મૂંઝવણ માંથી પસાર થઇ રહ્યા છે, એમાંથી એ પણ બાકાત ન હતા !

પણ પછી એ વિચારતા કે અન્યો ના અયોગ્ય વર્તન ને વલણ ની સજા દીકરીઓ ને આપવી કેટલે અંશે યોગ્ય? અન્ય ની કુ દ્રષ્ટિ ને છૂટ આપી દીકરીઓ ની વસ્ત્ર પસન્દગી ની છૂટ છીનવી લેવી એ કેવો ન્યાય? રાત્રે ભમતી એ પશુ માનસીક્તાઓ ને જેલ ની પાછળ ન ગોંધી દીકરીઓ ને બન્ધ બારણે ગોંધી રાખવી એ કેવી ડહાપણ ? દીકરીઓ નું શિક્ષણ કે કારકિર્દી કચડી નાખી એ દરિંદગી નું વર્ચસ્વ વ્યાપવા દેવા માં આડકતરો ફાળો નોંધાવવો કેટલો શિક્ષિત ઉકેલ? અને એ વૈચારિક યુદ્ધ ને પિતૃ મૂંઝવણો વચ્ચે એમણે તર્ક ને પ્રાધાન્ય આપ્યું. દીપ્તિ ને એમણે દરેક પ્રકારે એક સ્વતંત્ર, સ્વનિર્ભર અને નીડર યુવતી બનવા એક આદર્શ પિતા તરીકે નો પૂરો સાથસહકાર આપ્યો. પણ આ બધા ની વચ્ચે એમનું પિતૃ હૃદય સતત ચિંતિત ને એટલુંજ સતર્ક પણ રહેતું.

આજે પણ એમનું એ સતર્ક પિતૃ હૃદય ફરી સચેત થયું હતું. દીપ્તિ ની સ્કૂટી પાર્કિંગ માંથી નીકળી કે એમણે પણ ખૂબજ ઝડપે બાઈક પાછળ દોડાવ્યું, દીપ્તિ ની નજરે ન ચઢાઈ એ રીતે, એક વ્યવસાયિક જાસૂસ ની માફક! ખૂબજ વેગે દોડી રહેલું દીપ્તિ નું સ્કૂટી એની સખી ધારા નું ઘર પણ વટાવી ગયું. બાઈક ઉપર પીછો કરી રહેલ પિતા ના હય્યા નો ધબકાર બમણો થયો. દીપ્તિ ની નજર સાઈડ મિરર પર નિયમિત ડોકાઈ રહી હતી. હેલ્મેટ વાળું માથું બંને તરફ વારાફરતી ભમી રહ્યું હતું. કોઈ ની નજરે ન ચઢી જવાની તકેદારી બરાબર થી લેવાઈ રહી હતી. એનું સ્કૂટી ઘર થી ઘણા કિલોમીટર વટાવી ચૂક્યું હતું.

દૂર એક બસ સ્ટોપ પર સ્કૂટી અટકાવી, સ્ટેન્ડ ઉપર ચઢાવી , હેલ્મેટ સાથેજ કોઈ ની રાહ જોવાઈ રહી. ધારા આમ બસ સ્ટોપ ઉપર પોતાના ઘરે થી આટલી દૂર નીકળી મળવા શું કરવા આવે ? દીપ્તિ ની આંખે ન ચઢાઈ એ રીતે દૂર એક વૃક્ષ પાછળ પોતાનું બાઈક ગોઠવી એ જાસૂસ નજર દીકરી ની દરેક હિલચાલ ઉપર ઝીણવટ થી મંડાઈ રહી . હ્દય પહેલાથી વધુ તેજ ધબકવા માંડ્યું. પોતાની દીકરી ઉપર જે વિશ્વાસ મુક્યો હતો એ કોઈ અવિશ્વાસ ના પગલાં માં તો ન પરિણમે ? પોતે આપેલ સ્વતંત્રતા સ્વ્ચ્છન્દતા માં તો ન સરી પડે? કોઈ અજાણી વ્યક્તિ લોહી કરતા મહત્વ ની ન થઇ પડે? હૃદય ને ડરાવતા એ પ્રશ્ન નો ઉત્તર આપવા એક અજાણ્યો યુવાન બાઈક પર થી ઉતર્યો. રાત્રી નું અંધકાર ને ઉપર થી ચઢાવેલું કાળું હૅલ્મેટ .

ઓળખાણ તો થાયજ ક્યાંથી? પણ શરીર નો કાંઠો યુવાની નો સ્પષ્ટ સંકેત આપી રહ્યો હતો. દીપ્તિ જેટલીજ ઉંમર હશે ! એક પછી એક દીપ્તિ ને જાણે કોઈ સૂચનો આપી રહેલ એ હાથો જાણે કોઈ ઊંડું માર્ગદર્શન આપી રહ્યા હતા અને દીપ્તિ દરેક શબ્દ તદ્દન ધ્યાન થી ગ્રહણ કરતી હેલ્મેટ વાળું ડોકું હલાવી રહી હતી. અચાનક દીપ્તિ ની નજર કાંડા ઘડિયાળ તરફ પડી. પપ્પા ઘરે આવી ચુક્યા હતા . મોડું થઇ રહ્યું હતું. યુવાને પોતાના બેગ માંથી એક સુંદર ગુલાબ કાઢ્યું. એની સાથેજ એક ભેટ નો ડબ્બો પણ. પિતા નું હૃદય આંખો સામે ના દ્રશ્ય થી વલોવાય રહ્યું. દીપ્તિ એ ભેટ ને મળતાજ ચૂમી લીધી અને યુવાને એને ગળે લગાવી. બાઈક પૂર ઝડપે અદ્રશ્ય થઇ ગયું અને દીપ્તિ પણ યુ ટર્ન લઇ ઘર તરફ સ્કૂટી ભગાડી રહી.

પાછળ આવી રહેલું બાઈક એક પિતા ના તૂટેલા હૃદય ને ખેંચી રહ્યું હતું. એમની દીકરી જેના પર એમનો ગર્વ ને વિશ્વાસ આંધળો હતો ,એ
આજે એક અજાણી વ્યક્તિ ને કારણે એમને જ છેતરી રહી હતી. એ દગો અસહ્ય હતો. આજે એક પિતા તરીકે પોતાની દીકરી ના મિત્ર બનવા માં એ સંપૂર્ણ નિષ્ફ્ળ નીવડ્યા હતાં .ભણતર ને સ્વતંત્રતા ને નામે આપેલી છૂટ સ્વચ્છન્દતા માં પરિણમી ચુકી હતી. પોતે આપેલ તર્ક નું પ્રાધાન્ય આજે પૂરેપૂરું અતાર્કિક ભાસી રહ્યું હતું. પોતે કરેલ વિશ્વાસ પોતાની મોટી ભૂલ બની આંખો સામે આવી ઉભો રહ્યો. બાઈક
ચલાવતા હાથો ધ્રુજી રહ્યા હતા. વિચારો થી માથું ભારે થઇ રહ્યું.

પાર્કિંગ માં પહોંચ્તાજ દીપ્તિ એ પોતાને મળેલ ભેટ ને ગુલાબ સ્કૂટી ની ડીકી માં સાચવી ને લોક કરી નાખ્યા. કોઈ જોઈ તો નથી રહ્યું,એની ચકાસણી કરી એ સીધીજ દાદરો ચઢી ગઈ. પાછળ જાસૂસી કરતું બાઈક થોડા સમય પછીજ પાર્કિંગ માં પહોંચ્યું. હતાશા અને ક્રોધ થી એક પિતા ના પગ બમણી સ્ફૂર્તિ એ ઉપડી રહ્યાં .

ડોર બેલ વગાડી ને દીપ્તિ એ જ બારણું ઉઘાડ્યું.

” ક્યાં ગઈ હતી ?” પપ્પા ના અવાજ માં શંકા નો સ્વર છલકાયો.

” પપ્પા , ધારા ને ઘરે ……” વાક્ય પૂરું થાય એ પહેલાજ પિતા નો ક્રોધ થપ્પડ સ્વરૂપે ગાલ પર આવી પડ્યો. અનઅપેક્ષિત એ થપ્પડ થી દીપ્તિ થરથર ધ્રુજી રહી . એના ધ્રૂસકા થી રસોડામાંથી મમ્મી પણ દોડી આવી. દીકરી ઉપર કદી હાથ ન ઉઠાવનાર પ્રેમાળ ને શાંત પિતા નું આ સ્વરૂપ નિહાળી એ પણ ચોંકીજ ઉઠી.

” ધારા ને ત્યાં નહિ, કોઈ અજાણ્યા યુવક સાથે મોડી રાત્રે મોબાઈલ પર વાત કરી, ઘર થી દૂર વેરાન બસસ્ટોપ ઉપર આ ગુલાબ ને ભેટ લેવા ગઈ હતી ! ”

સ્કૂટી ની ડુપ્લીકેટ ચાવી થી ડીકી ખોલી લઇ આવેલ એ ભેટ એમણે ફર્શ પર ઉડાવ્યું. પિતા ના વર્તન થી ડરી ઉઠેલી દીપ્તિ ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી રહી હતી. એક પણ શબ્દ ઉચ્ચાર્યા વિના આંખો ઢાળી એક એક શબ્દ સાંભળી રહી હતી.

” પપ્પા સાચું કહે છે ?” મમ્મી ના શબ્દો થી વેદના બમણી થઇ અને અશ્રુઓ તીવ્ર !

” મારી આંખે જોઈ ને આવી રહ્યો છું . હજી કેવો પુરાવો જોઈએ છે ? ” પિતા નો ગુસ્સો ભીંજાઈ ને પીડા માં પરિણમ્યો. ” આજે મારો વિશ્વાસ તોડી એણે મારી આપેલી સ્વતંત્રતા ને છૂટ નું ફક્ત અપમાનજ નથી કર્યું પણ મને એક પિતા તરીકે નિષ્ફ્ળ પણ પુરવાર કર્યો છે !”

આંખો ના ખૂણા લૂછી ફરીથી ક્રોધ આવેગ માં એ દીપ્તિ તરફ ફર્યા :

” શું નામ છે એનું ? ક્યાં રહે છે ?”

પિતા ના પુછાયેલા પ્રશ્નો ના જવાબ માં દીપ્તિ મમ્મી ને વળગી વધુ અસહ્ય સ્વર માં રડી રહી. કઈ પણ પુરાવો હાથ લાગી જાય એ હેતુ એ ફર્શ પર પડેલ ભેટ નું રૅપર એમણે પીંખી નાખ્યું. ટુકડેટુકડા રેપર ઓરડા માં ફેલાય ગયું. ઉતાવળ માં હાથ માનો ડબ્બો ઊંધો વળ્યો ને એક નાનકડું યંત્ર પગ ને સ્પર્શ્યું. ડબ્બા માં નો ગ્રીટિંગ કાર્ડ થોડે દૂર જઈ ઉડ્યો. ‘ ડાયાબિટીક મેઝરિંગ કીટ ‘ યંત્ર હાથ માં આવતાજ એ મૂંઝવણ માં મુકાયા. એક યુવાન પ્રેમી પોતાની પ્રેમિકા ને ડાયાબિટીસ તપાસવાનું યંત્ર શું કરવા ભેટ માં આપશે ? પોતાની મૂંઝવણ દૂર કરવા ઝડપથી દૂર ફર્શ પર ઉડેલો કાર્ડ એમણે ઉઠાવ્યો અને કાર્ડ ખોલી વાંચતાજ એ ચોંકી ઉઠ્યા :

” હેપ્પી બર્થડે ટુ માઇ ડિયરેસ્ટ ડેડ . આઈ લવ યુ પપ્પા ”

દીકરી ની ચિંતા માં વ્યસ્ત પિતા ના જાસૂસી દિમાગ ને એ તો યાદ જ ન રહ્યું કે આવતીકાલે એમનો પોતાનો જન્મ દિવસ હતો . તો શું આ
ભેટ એમના માટે ????? વિચારો ના તાણાવાણા માં ગૂંચવાયેલ પિતા ને પાછળ થી એક મધુર ગીત સંભળાયું :

” હેપ્પી બર્થ ડે ટુ યુ . હેપ્પી બર્થ ડે ટુ યુ. હેપ્પી બર્થ ડે ડિયર પપ્પા , હેપ્પી બર્થ ડે ટુ યુ ……..”
આંખો લૂંછતી દીપ્તિ હોઠો પર સ્મિત સાથે ઉભી હતી . પસ્તાવા થી નિશબ્દ પિતા પોતાના હાથ ને તિરસ્કાર થી નિહાળી રહ્યા. એ હાથ ને પ્રેમ થી ચૂમી વિચારો ના તાણાવાણા ઉકેલતી દીપ્તિ આખું દ્રશ્ય સ્પષ્ટ કરી રહી :

” આપનું ડાયાબિટીસ નિયમિત ઘરેજ તપાસી શકાય એ માટે આ કીટ ખરીદવા ગઈ હતી. ધારા નો કઝીન મેડિકલ શોપ માં કામ કરે છે. એણે કહ્યું માર્કેટ માં આધુનિક મેઝરિંગ કીટ આવી રહ્યું છે પણ હજી સ્ટોર માં છે. દુકાન સુધી પહોંચતા હજુ એક અઠવાડિયું થશે. આપના જન્મદિવસે સરપ્રાઈઝ ભેટ આપવી હતી એ જાણી ને એણે બોસ સાથે વાત કરી . આજે રાત્રે એ ઘરે યંત્ર ની ડિલિવરી કરવા આવવાનો હતો પણ સરપ્રાઈઝ બગડી ન જાય એ માટે હું જાતેજ લેવા પહોંચી ગઈ. એ ગુલાબ મારા માટે નહિ એણે પોતાના તરફ થી આપના માટે મોકલ્યું હતું.”

ચિંતાઓ આજે પિતૃ પ્રેમ ઉપર હાવી થઇ પડી.દીકરી નો પ્રેમ નિહાળી શરમ થી આંખો ઝૂકી પડી. સમાજે દોરેલા ભય ના નકશા માં આજે એ સપડાઈ પડ્યા. ” હું માફી માંગવા ને લાયક નથી . વિશ્વાસ તો મેં તારો તોડ્યો , તારી ઉપર વિશ્વાસ ન કરી ને !” ઝરમર વરસતી આંખો
પસ્તાવા થી છલકાઈ પડી.

” જો મારી ઉપર વિશ્વાસ ન હતે તો મને આટલી સ્વતંત્રતા ન આપી હતે , મોડી રાત્રે બહાર નીકળવાની છૂટ જ ન આપી હતે ! વિશ્વાસ તો આપ ને છે, પરંતુ ચિંતા એનાથી ય બમણી. આપની માનસિક પરિસ્તિથી હું સમજી શકું છું . આપની જાસૂસી મારી પ્રત્યે ની શંકા નથી; પણ અસુરક્ષિત સામાજિક વાતાવરણ ની વચ્ચે દીકરી ની સુરક્ષા સંબંધી ચિંતા અને ફિકર છે.” દીકરી ના આ પરિપક્વ શબ્દો સાંભળી ચિંતિત પિતા ના ચ્હેરા ઉપર ગર્વ છવાઈ ગયો. એ ચ્હેરા ઉપર બાઝેલા આંસુઓ લૂછતાં દીપ્તિ ના શબ્દો માં મક્કમતા નું પ્રતિબિંબ પડ્યું :

“મારી ઉપર વિશ્વાસ રાખી જે મિત્રતા એક પિતા એ આરંભી છે, એ મિત્રતા ને હું આજીવન નિભાવીશ. જીવન માં ઘટનારી કોઈ પણ નવી ઘટના કે જીવન માં પ્રવેશનાર કોઈ પણ નવા સંબંધ ની જાણ આ દીકરી સૌથી પહેલા એના મિત્ર એટલે કે એના પિતા ને કરશે ”

તણાવ ને હડસેલી હળવા થયેલા હય્યા સાથે દીકરી ને એમણે પ્રેમ થી ગળે લગાવી ” આમ પ્રાઉડ ઓફ યુ માય ચાઈલ્ડ ”

“હેપ્પી બર્થડે મિસ્ટર શાર્લોક હોમ્સ ” દીકરી ના વ્યંગ થી ગંભીરતા ને ચીરતું ખડખડાટ હાસ્ય એ પરિવાર માં ગુંજી ઉઠ્યું……..

લેખક : મરિયમ ધુપલી

ટીપ્પણી

Ad Slot 4 – Below Bottom Related Article Block