જીવનનો આનંદ – શું તમે પણ તમારી નિષ્ફળતાનો દોષનો ટોપલો બીજાના માથે નાખો છો તો આ ખાસ વાંચજો..

“જીવનનો આનંદ”

ત્રણ શિકારીઓ હતા. ત્રણે જુદી જુદી દિશામાં શિકાર કરવા નીકળ્યા. ધનુષ-બાણ સાથે આખો દિવસ રખડ્યા..
પહેલો શિકારી ઘણી બધી જગ્યાએ ફર્યો, ઝાડીઓમાં પ્રાણીને શોધ્યા, ઝાડ પર ચઢી દુર દુર નજર દોડાવી. નદી અને સરોવરે ગયો (કદાચ કોઈ પ્રાણી પાણી પીવા આવે અને તેનો શિકાર થાય), પણ ત્યાં પણ તેને કોઈ શિકાર ન મળ્યો. વનમાં પ્રાણીઓ જોયા પણ કોઈ હાથ ન આવ્યું, નિશાન લઇ તીર છોડ્યા પણ તીર નિશાન પર ન વાગ્યા. આખા દિવસનો થાક્યો-પાક્યો, ધૂંધવાતો-ધૂંધવાતો, નસીબને ગાળો આપતો, ઈશ્વરની નિંદા કરતો એ રાતે ઘરે પોહાચ્યો. પાળેલું કૂતરું વ્હાલ કરવા ઝાંપે પહોંચ્યું તો તેને એક લાત લગાવી દીધી. છોકરાઓને ઢીબ્યાં, પત્ની સાથે બોલાચાલી કરી અને ખાધા પીધા વગર ગુસ્સામાં સુઈ ગયો.

બીજો શિકારી પણ બધા જ સ્થળે ફર્યો, બધો જ પ્રયાસ કર્યો પણ નિષ્ફળ નીવડ્યો. ‘ચાલો જેવી ભગવાનની ઈચ્છા’ મનોમન બોલી એ ઘરે ગયો અને કોઈની સાથે કઈ પણ બોલ્યો નહિ અને એટલુ જ કહ્યું કે ‘શિકારમાં આજે કઈ મળ્યું નથી. ઘરમાં જે કઈ હોય તેનાથી ચલાવી દેજો.’ એમ કહી તેને લંબાવ્યું અને રોજની જેમ હરિ રટણ કરવા લાગ્યો.
ત્રીજો શિકારી હસતો-રમતો નીકળી પડ્યો હતો. જંગલમાં પાંદડાઓ વચ્ચેથી આવતા પ્રકાશના કિરણોની સંતાકુકડી એ માણી રહ્યો. તેણે ફૂલો જોયા, લીલાં ખેતરો જોયા, ખળખળ વહેતી નદીઓ જોઈ. એણે આ બધું જ નિહાળ્યું અને માણ્યું. પણ તેનું નસીબ પણ પેહલા બે શિકારી જેવું જ નીકળ્યું. કોઈ શિકાર હાથ લાગ્યો નહિ. ‘આજે તો ખરું થયું ! પણ ઘરે બૈરી-છોકરાઓ માટે ખાવાનું તો લઇ જવું પડશેને ?’ તેને ક્યાંક-ક્યાંકથી કાચા-પાકા કેળા તોડ્યા, દુધીના વેલા પરથી દુધી લીધી અને ઘરે આવીને બધાંએ સાથે બેસી ફળ-શાકભાજી ખાધાં, ‘આજે ફળાહાર’કહી , શિકારીએ ઓડકાર ખાધો.

આપણે મોટા ભાગના લોકો પેહલા શિકારી જેવા છીએ. મળે તો રાજા-ઈશ્વર સારો, બધું સારું, ન મળે તો બધા ખોટા- ઈશ્વર, નસીબ, પાલતું પ્રાણી, છોકરા. બધાને ખાવા માટે ગુસ્સો આપીએ છીએ.

બીજો શિકારી નિર્લેપ રહેવાને ગુણ ગણે છે, પણ તે નરી નિષ્ક્રિયતા છે. ત્રીજો શિકારી જીવન અને જીવનના આનંદનો માણસ છે.
વિ

શ્વની વિવિધતામાં ભળી જઈએ તો જીવનનો વિશ્વાનંદ મળે. ભૂખ, ખોરાક એ બધી જીવનની વાસ્તવિકતાઓ છે, પણ જીવન-આનંદ સામે એ સાવ મામુલી છે !!

લેખન સંકલન : દીપેન પટેલ

દરરોજ આવી અનેક વાતો વાંચો ફક્ત અમારા પેજ પર.

ટીપ્પણી